Ohel

 

Ohel

 

"Ohel"  to miejsce, gdzie 3 tamuz 5754 (12 czerwca 1994) został złożony na spoczynek Lubawiczer Rebe – rabi Menachem M. Schneerson, błogosławionej pamięci, obokswojego teścia, szóstego Lubawiczer Rebe – rabiego Josefa J. Schneersohna, błogosławionej pamięci.

 

Słowo ohel (dosłownie „namiot”) odnosi się do budowli stawianej w miejscu pochówku cadyka, sprawiedliwego człowieka. Jest określane także jako cijun „znak”.

 

Podczas naszej długiej bolesnej wędrówki poprzez historię, święte miejsca spoczynku naszych sprawiedliwych przodków zawsze służyły jako duchowe oazy. Te grobowce, tak jak grób Pramatki Racheli czy króla Dawida, o który wspomina się w Biblii i w Talmudzie, dostarczały pociechy milionom ludzi.

 

Za życia, Rebe często odwiedzał grób swojego teścia, szóstego Rebego (rabiego Josefa Jicchaka Schneersohna) – dwa, trzy, cztery czasem nawet sześć razy w tygodniu, zanosząc ludzkie troski i prośby modlitewne do świętego miejsca spoczynku. Rebe odpowiadał setkom tysięcy ludzi pisząc (po hebrajsku) „Wspomnę twoją [prośbę] przy cijunie”. Wnikliwie czytał każdą z tysięcy karteczek, po czym rozdzierał je i zostawiał na grobie, być może jako fizyczne przypomnienie proszącego.

 

Obecnie chasydzi, Żydzi i nie Żydzi, wszystkich poglądów na życie, przybywają z całego świata na grób Rebego po błogosławieństwo, duchowe wskazówki i natchnienie.

 

Istnieje wiele zwyczajów związanych z odwiedzaniem miejsca spoczynku Rebego, jak powstrzymywanie się od jedzenia (choć nie od picia) przed wizytą, zdejmowanie skórzanych butów prze podejściem do grobu (jak uczynił Mosze przed zbliżeniem się do płonącego krzaka) i inne.

 

Ale najważniejsze to przygotowanie się poprzez jałmużnę, uczenie się i duchowy rozrachunek.

 

Centrum dla odwiedzających obok Ohelu jest otwarte przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. Jeśli ktoś nie może przybyć osobiście, może dołączyć do setek tysięcy tych, którzy posyłają prośby (listem, faksem lub pocztą elektroniczną), aby zostały złożone przy Ohelu. 

 

Kontakt do Ohel: