Lag Ba'Omer 

Lag BaOmer, 33 dzień liczenia omeru – w tym roku to 12 maja 2009 – to odświętny dzień w kalendarzu żydowskim, który obchodzimy zabawami na powietrzu (dzieci tradycyjnie bawią się łukiem i strzałami), ogniskiem i innymi radosnymi atrakcjami. Wielu odwiedza miejsce spoczynku (w Meron, w północnym Izraelu)wielkiego mędrca i mistyka rabina Szimona bar Jochaja, którego jorcajt (data śmierci) wypada właśnie w ten dzień.

Rabin Szimon bar Jochaj, który żył w II wieku, był pierwszym, który publicznie uczył o mistycznych wymiarach Tory, znanych jako Kabała.  Jest on autorem podstawowego dzieła Kabały – Zoharu. W dzień swej śmierci poinstruował swych uczniów, by obchodzili ten dzień jako „dzień mej radości”.

Chasydzcy mistrzowie wyjaśniają, ze ostatni dzień ziemskiego życia sprawiedliwego oznacza punkt, w którym „wszystkie jego uczynki, nauka i praca” dochodzą do kulminacyjnej doskonałości i do zenitu ich wpływu na nasze życie. Każdego Lag BaOmer uroczyście przypominamy więc życie rabina Szimona i objawienie ezoterycznej duszy Tory.

W Lag BaOmer pamiętamy także o innym radosnym wydarzeniu. Talmud opowiada, że w czasie tygodni pomiędzy Pesach a Szawuot żniwo swe zbierała zaraza, uśmiercając uczniów wielkiego mędrca rabina Akiwy „ponieważ nie odnosili się do siebie z szacunkiem”.  W te tygodnie jesteśmy więc w żałobie i nie możemy wykonywać różnych radosnych czynności określonych przez prawo i zwyczaj. W Lag BaOmer przestano umierać. Dlatego Lag BaOmer niesie ze sobą również tematykę Ahawat Jisrarel, przykazanie kochania i szanowania bliźniego.